Nawożenie
Nawożenie jest jednym z czynników wpływających na wysokość plonów. Drzewa będące niedostatecznie zaopatrzone w składniki odżywcze wykazują tendencję do słabego owocowania pod względem jakościowym i ilościowy. 
Brak racjonalnego nawożenia powoduje również wzrost podatności drzew na choroby i niekorzystne warunki atmosferyczne.

Nawożenie sadów jest jednym z podstawowych zabiegów agrotechnicznych, które decydują o jakości i ilości plonu.

W celu zapewnienia optymalnego nawożenia, należy brać pod uwagę kilka czynników. Przede wszystkim należy określić zapotrzebowanie danego gatunku i odmiany w wymagania pokarmowe. Innym istotnym czynnikiem jest określenie składu chemicznego gleby. Każdy plantator musi także nauczyć się oceniać wizualnie rośliny i we właściwym momencie podejmować decyzję dotyczącą nawożenia. Umiejętność prawidłowego nawożenia pozwala zatem na utrzymanie naszej uprawy w odpowiedniej kondycji oraz uzyskania wysoko jakościowego i obfitego plonu. 

Podobnie jak skuteczna ochrona chemiczna, tak nawożenie jest wynikiem podjętej we właściwym czasie decyzji. Zastosowanie odpowiedniego składnika powinno być poparte  kompletną analizą chemiczną. 


Podstawowym źródłem składników pokarmowych dla upraw sadowniczych jest gleba. Przy zakładaniu sadów powinniśmy zatem pamiętać o sprawdzeniu nie tylko odczynu i zasobności gleby w składniki pokarmowe, ale również właściwości fizycznych i chemicznych warstwy podornej, poziom wód gruntowych, zawartość warstwy próchnicznej oraz skład granulometyczny warstw gleby. 

Poznanie jak największej ilości powyższych parametrów umożliwia nam stosowanie nawozów w optymalnym stopniu. 


W uprawach czereśni stosuje się dwa rodzaje nawożenia:
  • nawożenie doglebowe
  • nawożenie dolistne

Nawożenie doglebowe jest zależne od wielu czynników biologicznych, środowiskowych i agrotychnicznych. Wpływ na zdolność pobierania składników pokarmowych z gleby ma odczyn gleby, wysokość wód gruntowych, wiek drzewa, odmiana, podkładka, cięcie, kultura utrzymania gleby oraz warunki atmosferyczne.
Nawożenie doglebowe powinno być zatem poparte dogłębną analizą czynników opisywanych wcześniej.
Analiza gleby powinna być wykonana jeszcze przed założeniem sadu, tak aby odpowiednio określić możliwość pobierania składników mineralnych przez drzewa.
Ze względu na sposób korzenienia się drzew czereśni, próbki gleby powinny być pobrane z dwóch warstw, to jest warstwy ornej (próchnicznej o głębokości od 10cm do 40cm) oraz warstwy podornej mającej zazwyczaj jaśniejszy kolor, z której składniki będą pobierane przez system korzeniowy drzew trzy letnich i starszych.
Należy pamiętać również, że wyniki przeprowadzonej analizy mogą być różne dla próbek pobranych z pasów herbicydowych oraz z międyrzędzia z warstwy pod murawowej. Dla upraw drzew czereśni zaleca się aby analizę gleby wykonywać co 4 lata ( pasy herbicydowe)  i 6 lat ( międzyrzędzia).
W przypadku zauważenia niedoboru jakiegoś składnika pokarmowego, badanie należy wykonać niezależnie od podanej reguły.

Głównymi składnikami pokarmowymi dostępnymi dla systemu korzeniowego drzew  są: AZOT (N), POTAS(K), MAGNEZ(Mg), FOSFOR(P), WAPŃ(Ca) oraz mikroelementy BOR(B) i CYNK(ZN). 
Nawożenie dolistne (interwencyjne)
W sytuacji gdy należy uzupełnić niedobory określonych składników pokarmowych lub zaistnieją sytuacje stresowe powodujące ograniczenie dostarczania drzewu odpowiednich pierwiastków przez korzenie, stosuje się nawożenie dolistne. 
Dokarmianie czereśni przez liście stosuje się najczęściej w przypadku niedoboru azotu, magnezu oraz boru i cynku. 
Wykonywanie dolistnych oprysków wapniem powoduje ograniczenie pękania owoców w przypadku wystąpienia długo trwałych opadów deszczu.

Dla uzyskania dobrych efektów w produkcji owoców czereśni zaleca się nawożenie dolistne drzew jedno- i wieloskładnikowymi nawozami zawierającymi makro- i mikroelementy. 

Program efektywnego nawożenia dostępny jest TUTAJ.....
Objawy nieprawidłowego nawożenia najważniejszymi składnikami:

  • AZOT
Niedobór AZOTU 
Najbardziej zauważalnym objawem niedoboru azotu są liście długopędów bladozielone i małe, które następnie czerwienieją, zwłaszcza ich ogonki, nerwy główne lub w skrajnych przypadkach całe liście. Liście drzew z ograniczonym dostępem tego pierwiastka wcześnie opadają. Drzewa mają krótkie przyrosty, mogą słabo zawiązywać pąki kwiatowe, oraz być podatne na herbicydy. Owoce takich drzew mogą być drobne.
Nadmiar AZOTU
Przeazotowanie objawia się ciemnozielonymi liśćmi, wysokim wzrostem pędów bez pąków kwiatowych. Bardzo niebezpieczne w przypadku nadmiaru azotu jest zmniejszenie wytrzymałości drzew na mrozy.

UWAGA:W przypadku stwierdzenia przyrostów poniżej 30 cm  i blado zielonych liści, należy drzewa zasilić azotem.  W sytuacji kiedy przyrosty przekraczają 90cm, i mają mocno zielonych liście, należy ograniczyć lub zrezygnować z podawania azotu.

  • POTAS

Niedobór POTASU
Objawy  niedoboru potasu w czereśniach uwidaczniają się na liściach starszych i są to: żółknięcie, drobnienie oraz podwijanie ich brzegów. W sytuacjach dużego niedożywienia potasem dolna strona liścia brązowieje lub cała zamiera. 
Nadmiar POTASU
Obfite nawożenie potasem może ograniczyć pobieranie przez drzewa wapnia i magnezu, ponieważ wykazuje on cechy antagonistyczne w stosunku do przyswajalnych form magnezu i wapnia.
  • MAGNEZ
Niedobór MAGNEZU
Niedobór magnezu jest najbardziej widoczny na młodych drzewach szczepionych na podkładkach karłowych. Objawami braku tego pierwiastka są żółte przebarwienia blaszek pomiędzy nerwami liścia. Ze względu na mechanizm przemieszczania się tego składnika w drzewach, pierwsze objawy pojawiają się u podstawy pędów na starszych liściach. Z powodu braku magnezu liście przedwcześnie opadają, co powoduje nie zawiązywanie pąków kwiatowych oraz niedostateczne przygotowanie drzew do zimy, narażając je na przemarzanie.
  • WAPŃ
Niedobór WAPŃA
Objawami dużego niedoboru wapnia maże być żółknięcie lub brązowienie liści z licznymi dziurkami i postrzępionymi brzegami. Innymi objawami jest, występowanie na liściach  nerkozy lub zahamowanie wzrostów pędów. 
Owoce drzew z ograniczonym dostępem do wapnia narażone są na pękanie i źle się przochowywują.
Nawożenie gleby tym pierwiastkiem, ma na celu wpływać na PH gleby oraz umożliwić drzewom odpowiednie pobieranie innych składników.
W przypadku czereśni rzadko spotykany jest jego niedobór.
  • FOSFOR
Ponieważ nasze gleby są bogate w ten pierwiastek, na czereśniach nie obserwuje się jego niedoborów.
Duże ilości fosforu u starszych drzew prawdopodobnie powodują "gumowanie" w miejscu szczepienia.
  • CYNK
Niedobór CYNKU 
może powodować zamieranie wierzchołków pędów, zwłaszcza w uprawach na glebach lekkich.
  • BOR
Niedobór BORU 
Brak tego składnika może powodować zamieranie wierzchołków pędów, liście są kruche, wąskie z nerkozami po bokach, wykazując tendencję do przedwczesnego opadania. Niedostatki boru mogą powodować, że owoce są małe, zniekształcone i przedwcześnie dojrzewają.